آنگاه » يوليانس « يك سال ، و پس از او » دسيوس « يك سال سلطنت كردند [ 1 ] . در زمان » دسيوس « اصحاب كهف پس از آنكه روزگارى از مرگ آنها ميگذشت ظاهر شدند ، آنها چند نفر و يك شبان بودند كه سگ شبان هم با آنها بود به اين نامها : مكسلمينا ، مراطوس ، شاه بوسوش ، بطربوش ، دواس ، بوالس ، كينفرطو ، موطر ، و شبان ، كه همان مليخا صاحب سگ باشد و نام سگ » قطمير « بود . [ 2 ] اصحاب كهف پس از صد سال و بقولى سيصد و نه سال بيرون آمدند [ 3 ] . كسى از خود را با پولى فرستادند تا خوراكى تهيه كند ، بازاريان پول او را ناشناس يافته و از پى او تا دم غار رفتند ، ليكن امر آنها بر مردم پوشيده شد و بر آن غار مسجدى براى نماز بنا گرديد . آنگاه » والنطيانوس « [ 4 ] چهار سال ، و پس از او » تيدوسوس « [ 5 ] بزرگ هيفده سال سلطنت كرد . در زمان او اجتماع دوم نصرانيان پيش آمد و در قسطنطينيه صد و پنجاه اسقف و سه بطريق فراهم شدند ، بطريق رم حاضر نشده بود ، پس امانت نامه را

--> [ 1 ] بعد از قسطنطين پسرش قسطنطين ( كنستانس ) 24 سال سلطنت كرد 337 - 361 ، آنگاه ژولين ( يوليانس ) برادرزاده قسطنطين دو سال ( التنبيه و الاشراف ص 124 - 125 ، تاريخ رم ص 346 - 348 ) پادشاه ايران شاپور ذو الاكتاف بود ( 310 - 379 ) . [ 2 ] كاملترين روايات در اسامى اصحاب كهف اين است : مكسلمينا ، تمليخا ، مرطوس ، نيرويس ، كسطومس ، دينموس ، ريطوفس ، قالوس ، محسيلمينيا . ( كامل ابن اثير ج 1 ص 208 ) در ناسخ اين طور ضبط شده است : مليخا ( تمليخا ) بمعنى مرگ ديده ، مكسملينا يعنى بزرگ ، مرطونس يعنى قوت دهنده ، يتبونس يعنى شفا دهنده ، سارينوس يعنى عزت دهنده ( مارينوس ) ، ابسان يعنى نيكو نگاهدارنده ( جلد عيسى ص 164 ) . [ 3 ] با اينكه صريح قرآن 309 سال است ديگر چه ترديدى ! س 18 ى 25 . [ 4 ] والان تينين اول ( والنطيانوس ) 364 - 375 ، » گراسين « 375 - 383 . [ 5 ] تئودوز ( تيدوسوس ) 379 - 395 ( تاريخ روم ص 397 ) .